Πόσα μπορείς να ζήσεις σε 30 τ.μ. ;

Σε 30 τ. μ.:

Έκανα μία από τις καλύτερες συνεντεύξεις. Όσο η αφηγήτρια μίλαγε, δάγκωνα το χείλος μου για να μην ξεσπάσω σε κλάματα, όταν έσπαγε η φωνή της.

Μαγείρεψα το καλύτερο παστίτσιο και τον χειρότερο μουσακά.

Πέρασα μία από τις καλύτερες Πρωτοχρονιές της ζωής μου και –αδιαμφισβήτητα- τα χειρότερα γενέθλια.

Μέθυσα -ουκ ολίγες φορές- και μία φορά με πήρε ο ύπνος στο μπαλκόνι.

Έμεινα όλη τη δεύτερη καραντίνα, μακριά απ' όλους, γιατί δεν είχα όρεξη να βλέπω κανέναν.

Έπαθα την πρώτη κρίση πανικού.

Έκλαιγα με λυγμούς για μέρες, επειδή δεν ήμουν τόσο καλή όσο έπρεπε να είμαι.

Φώναξα «ΡΕ ΔΕ ΓΑΜΙΈΣΤΕ ΌΛΟΙ;» κι ο φίλος στον καναπέ μου πάσαρε το τσιγάρο του λέγοντας «Ρε, στα αρχίδια σου» κι είπα «Δίκιο έχεις, στα αρχίδια μου» και το εννοούσα.

Άκουσα εξομολογήσεις φίλων μέχρι το ξημέρωμα. Κάποιοι είναι ακόμα φίλοι, άλλοι δεν ήταν ποτέ.

Έζησα τη νύχτα που περιγράφει ο Βέβηλος και τη μέρα που περιγράφουν οι Στίχοιμα.

Αρνήθηκα μία πρόταση γάμου –γιατί η αγάπη όλα τα κερδίζει, εκτός από τις πεποιθήσεις.

Ερωτεύτηκα και πληγώθηκα τόσο που πίστευα ότι μόνο οι ήρωες του Παπακαλιάτη μπορούν να ερωτευτούν και να πληγωθούν.

Πράγματα που έζησαν φίλοι σε 30 τ.μ. 

Έκανα τριήμερο πάρτι -προ covid- μη βαράτε! 

Φιλοξένησα δύο αδέσποτες γάτες. 

Τελείωσα την πτυχιακή μου -ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ! 

Διάβασα το email που μου έδινε το εισιτήριο για μόνιμη εγκατάσταση στη Γαλλία. 

Έσπασα τη ντουλάπα, όταν απολύθηκα. Κλάιν, βρήκα καλύτερη. 

Πέρασα 3 βράδια άυπνος, βλέποντας Καφέ της Χαράς με υπότιτλους, γαμώ το overthinking.  

Ξαναμίλησα με τον πατέρα μου.

Εγώ, είπα ναι στην πρόταση. Πάστα Φλώρα μου, ΠΑΝΤΡΕΎΟΜΑΙ! 

Της έγραψα ποίημα και πάλι κουβάς. 

Τελικά, μπορείς να ζήσεις πολλά σε 30 τ.μ.